De basis van discipelschap

De basis van waaruit je werkt

Discipelen is een levensweg en geen methode. Het is het fundament van de gemeente zoals Jezus die vlak voor Zijn opname als opdracht heeft meegegeven aan Zijn volgelingen, Mattheüs 28:16-20. Ook wel bekend als het Zendingsbevel. Het is het verlangen van Jezus en ook Zijn opdracht om anderen te vertellen over God, over Jezus Christus en de Heilige Geest. Vertellen is hier in de context van ‘maken’, relatie aangaan, voordoen, woorden gebruiken. Ze te bereiken met redding en herstel.

Jezus' verlangen is ons verlangen. Op dit verlangen van Jezus wordt de gemeente gebouwd en steeds verder vergroot (Zie artikel: Mattheüs 28:19-20). De gemeente begint niet bij kennis, structuur of organisatie. Maar bij mensen die Hem volgen, die zich laten discipelen of anderen gaan discipelen.

Jezus reikt ons dan ook aan het einde van het Mattheüsevangelie de juiste volgorde aan hoe te evangeliseren. 

Stap 1 Discipelen:     Relatiegericht; in contact komen, het leven delen, de ander vormen en een weg aanleren. In een

verhouding van meester - leerling

Stap 2 Dopen:        Keuze en toewijdingsgericht;

Stap 3 Onderwijzen:     Kennisgericht; het overdragen van kennis, uitleggen, bewaren van de principes en waarden. In een

verhouding van docent – leerling

Het Hebreeuwse gedachtegoed wat hieronder verborgen is:

             in relatie staan -> je leven toewijden -> zorgvuldig bewaren

Discipelen is relatiegericht

Discipelschap begint altijd met gericht zijn op de ander, het openstaan voor en het opbouwen van een relatie met diegene. Jezus laat dat tijdens Zijn leven op aarde duidelijk aan ons zien. Hij begon met het roepen van Zijn volgelingen: ‘Kom achter Mij’ (Mattheüs 4:19). Jezus ging hen daarna voor, leerde hen onderweg steeds beter kennen en ook Zijn leerlingen leerde steeds meer van Hem. Zij leerden in eerste instantie door in de nabijheid van Jezus te zijn.

In het begin gaat het bij discipelen veel meer over levensoverdracht dan informatieoverdracht. Discipelschap is leren wandelen in Gods weg. Het Hebreeuwse woord wat dit tot uitdrukking brengt is ‘halach הלך’ wat betekent gaan, wandelen, voortbewegen. Het is God die wandelt en de zondaar opzoekt. Zoals God wandelt in de Hof van Eden en Adam en Eva opzoekt nadat ze in zonde waren gevallen (Genesis 3:8). Er staat ook dat Henoch, Noach, en de aartsvaders wandelden met God. En Psalm 1 begint met ‘Welzalig de man die niet wandelt in de raad van de goddelozen’. Het is God de Vader die Zijn kind bij de hand neemt en is de Meester die de leerling meeneemt in Zijn beroep. Discipelschap is leren lopen in Gods nabijheid. Zonder relatie is er geen vorming en zonder nabijheid geen navolging. In het Hebreeuwse denken is dan ook de eerste vraag: hoe wandel je? in plaats van het Westerse denken: Is het waar?

Dopen is keuzegericht

Dopen is een bewust moment om vol voor Jezus Christus te gaan en met Hem te wandelen en je verder toe te wijden. Het markeert het afscheid nemen van het oude leven en toewijden aan je nieuwe leven in Jezus Christus. Niet dat de fase van discipelen dan is afgesloten. Deze loopt als een onderlaag je leven lang door. Dopen en jezelf toewijden is niet alleen een eenmalige fysieke keuze maar het zijn ook de honderd keuzes die je dagelijks maakt om je steeds verder toe te wijden.

Onderwijzen is kennisgericht

Onderwijs geven heeft als doel om God en Zijn wil beter te leren kennen. Het is een verantwoordelijkheid om door te geven, om te bewaren wat ontvangen is, je kennis en inzicht te vergroten. Onderwijs is belangrijk om de Bijbel en zijn waarden en principes goed uit te leggen. Hier is meer sprake van de verhouding van docent-leerling. Onderwijs is belangrijk. De eerste vijf boeken van de Bijbel worden de Thora genoemd. Thora betekent ook wel 'instructie' en 'onderwijs'. En Paulus zegt dat je ook de fase hebt dat je in staat moet zijn om vast voedsel te nuttigen. Je mag erop vertrouwen dat de onderlaag van relatie en toewijding de bovenlaag van onderwijs kunnen dragen.

De belofte die Jezus geeft als je deze stappen neemt:

‘En zie, Ik ben met u al de dagen, tot de voleinding van de wereld’ 

Mattheus 28:20