De basis van waaruit je werktDiscipelen is een levensweg en geen methode. Het is het fundament van de gemeente zoals Jezus die vlak voor Zijn opname als opdracht heeft meegegeven aan Zijn volgelingen, Mattheüs 28:16-20. Ook wel bekend als het Zendingsbevel. Het is het verlangen van Jezus en ook Zijn opdracht om anderen te vertellen over God, over Jezus Christus en de Heilige Geest. Vertellen is hier in de context van ‘maken’, relatie aangaan, voordoen, woorden gebruiken. Ze te bereiken met redding en herstel. Jezus' verlangen is ons verlangen. Op dit verlangen van Jezus wordt de gemeente gebouwd en steeds verder vergroot (Zie artikel: <a href="https://denaamdragers.nl/blog/mattheus281920" rel="noopener noreferrer" target="_blank">Mattheüs 28:19-20</a>). De gemeente begint niet bij kennis, structuur of organisatie. Maar bij mensen die Hem volgen, die zich laten discipelen of anderen gaan discipelen. Jezus reikt ons dan ook aan het einde van het Mattheüsevangelie de juiste volgorde aan hoe te evangeliseren.&nbsp; Stap 1 Discipelen:		&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Relatiegericht; in contact komen, het leven delen, de ander vormen en een weg aanleren. In eenverhouding van meester - leerling Stap 2 Dopen:&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Keuze en toewijdingsgericht; Stap 3 Onderwijzen:&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Kennisgericht; het overdragen van kennis, uitleggen, bewaren van de principes en waarden. In eenverhouding van docent – leerling Het Hebreeuwse gedachtegoed wat hieronder verborgen is:&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;in relatie staan -&gt; je leven toewijden -&gt; zorgvuldig bewaren Discipelen is relatiegerichtDiscipelschap begint altijd met gericht zijn op de ander, het openstaan voor en het opbouwen van een relatie met diegene. Jezus laat dat tijdens Zijn leven op aarde duidelijk aan ons zien. Hij begon met het roepen van Zijn volgelingen: ‘Kom achter Mij’ (Mattheüs 4:19). Jezus ging hen daarna voor, leerde hen onderweg steeds beter kennen en ook Zijn leerlingen leerde steeds meer van Hem. Zij leerden in eerste instantie door in de nabijheid van Jezus te zijn. In het begin gaat het bij discipelen veel meer over levensoverdracht dan informatieoverdracht. Discipelschap is leren wandelen in Gods weg. Het Hebreeuwse woord wat dit tot uitdrukking brengt is ‘halach הלך’ wat betekent gaan, wandelen, voortbewegen. Het is God die wandelt en de zondaar opzoekt. Zoals God wandelt in de Hof van Eden en Adam en Eva opzoekt nadat ze in zonde waren gevallen (Genesis 3:8). Er staat ook dat Henoch, Noach, en de aartsvaders wandelden met God. En Psalm 1 begint met ‘Welzalig de man die niet wandelt in de raad van de goddelozen’. Het is God de Vader die Zijn kind bij de hand neemt en is de Meester die de leerling meeneemt in Zijn beroep. Discipelschap is leren lopen in Gods nabijheid. Zonder relatie is er geen vorming en zonder nabijheid geen navolging. In het Hebreeuwse denken is dan ook de eerste vraag: hoe wandel je? in plaats van het Westerse denken: Is het waar? Dopen is keuzegerichtDopen is een bewust moment om vol voor Jezus Christus te gaan en met Hem te wandelen en je verder toe te wijden. Het markeert het afscheid nemen van het oude leven en toewijden aan je nieuwe leven in Jezus Christus. Niet dat de fase van discipelen dan is afgesloten. Deze loopt als een onderlaag je leven lang door. Dopen en jezelf toewijden is niet alleen een eenmalige fysieke keuze maar het zijn ook de honderd keuzes die je dagelijks maakt om je steeds verder toe te wijden. Onderwijzen is kennisgerichtOnderwijs geven heeft als doel om God en Zijn wil beter te leren kennen. Het is een verantwoordelijkheid om door te geven, om te bewaren wat ontvangen is, je kennis en inzicht te vergroten. Onderwijs is belangrijk om de Bijbel en zijn waarden en principes goed uit te leggen. Hier is meer sprake van de verhouding van docent-leerling. Onderwijs is belangrijk. De eerste vijf boeken van de Bijbel worden de Thora genoemd. Thora betekent ook wel 'instructie' en 'onderwijs'. En Paulus zegt dat je ook de fase hebt dat je in staat moet zijn om vast voedsel te nuttigen. Je mag erop vertrouwen dat de onderlaag van relatie en toewijding de bovenlaag van onderwijs kunnen dragen.De belofte die Jezus geeft als je deze stappen neemt:‘En zie, Ik ben met u al de dagen, tot de voleinding van de wereld’&nbsp;Mattheus 28:20

InleidingIn het vorige artikel stonden we stil bij de kaders die God aan de mens gegeven heeft. We hebben gezien dat deze regels en richtlijnen geen vloek zijn maar een zegen. Kaders maken het leven niet beperkter en kleiner, maar juist krachtiger en voller. Ze zorgen er bijvoorbeeld voor dat leegte veranderd in ruimte, dat geluid betekenis krijgt in woorden, en dat bij wie de verantwoordelijkheid ligt helder is. Zonder kaders vervaagt het onderscheid en verdwijnt de houvast. Bewegen binnen Gods kaders is een must en geen vrijblijvende keuze, maar een noodzakelijke weg. Dwalen buiten die kaders is niet neutraal, maar onverstandig, vernietigend en zondig. Achter Gods geboden ligt liefde. Zoals een vader zijn kinderen beschermt door grenzen te stellen, zo geeft God richting, begrenzing en houvast. Toch zien we in onze tijd een grote weerstand tegen deze kaders. In de samenleving, in de kerk en in het persoonlijke geloofsleven worden Gods regels en richtlijnen ter discussie gesteld, afgezwakt, verlegd of zelfs volledig afgebroken. Het wordt vaak gepresenteerd als vooruitgang, als vrijheid of als ontwikkeling. Maar wat gebeurt er werkelijk wanneer Gods kaders vervagen of zelfs helemaal verdwijnen? Wat is de prijs die we dan betalen? De gevolgen van zondeOm te begrijpen wat er gebeurt als Gods kaders verdwijnen is het goed om het verhaal van Adam en Eva erbij te nemen. Eva en daarna ook Adam namen van de vrucht van de boom van de kennis van goed en kwaad. Daarmee gingen zij rechtstreeks in tegen de regel die God aan hen had gesteld: ‘Van alle bomen van de hof mag u vrij eten, maar van de boom van de kennis van goed en kwaad, daarvan mag u niet eten, want op de dag dat u daarvan eet, zult u zeker sterven.’ (Genesis 2:16–17). De gevolgen van deze ongehoorzaamheid waren desastreus.De relatie met God werd verbroken, de aarde werd vervloekt en de mens werd sterfelijk. Wat begon met één overtreding had verstrekkende en blijvende consequenties. Het overtreden van Gods regels en richtlijnen is zonde. Zonde is ten diepste het afkeren van God. Het is een menselijke overtuiging dat die zelf wel kan bepalen wat goed en kwaad is. Het beter denken te weten dan God, dat is een hoogmoedige houding. Ingaan tegen God heeft altijd gevolgen, zowel voor het individu als voor een collectief zoals een kerk. We onderscheiden hier vier fundamentele gevolgen: 1. ScheidingZonde brengt allereerst scheiding. Er ontstaat afstand tussen God en de mens. Er ontstaan breuken in relaties tussen mensen en zelfs binnenin de mens is er strijd gaande tussen het vlees en de geest. In de maatschappij is dat terug te zien, kerken zijn verdeeld en scheuren, huwelijken gaan kapot. Maskers worden opgezet, gevoelens verborgen, waarheid wordt ingeruild voor leugen en echtheid voor schijn. De openheid en eerlijkheid verdwijnt en de geslotenheid en angst winnen terrein. Binnen de kerk ontstaat een kloof tussen belijden en leven, tussen wat wordt uitgesproken en wat daadwerkelijk wordt geleefd.Mattheus 12:25Ieder koninkrijk dat tegen zichzelf verdeeld is, wordt verwoest; en geen enkele stad of geen enkel huis dat tegen zichzelf verdeeld is, zal standhouden. 2. SlavernijEen ander gevolg van het verdwijnen van Gods kaders is dat de gebondenheid toeneemt en de vrijheid verdwijnt. Het is belangrijk om te beseffen dat kaders herkenbaarheid geven. Net zoals een landgrens een afbakening is tussen het ene land en het andere. Door het verdwijnen van de kaders kunnen we niet goed meer onderscheiden wat de wil van God is en wat niet. In het land van God is vrijheid maar in de wereld heerst slavernij.Slavernij kan zich uiten in verslavingen aan middelen, maar ook aan geld, macht, beeldschermen, status of seks. Evenzeer kunnen ideeën, ideologieën of spirituele stromingen afgoden worden. Ze beloven en beroven vrijheid. Wat begint als een keuze om tegen God in te gaan, eindigt als een macht die over je heerst. <blockquote>Johannes 8:34</blockquote><blockquote>Jezus antwoordde hun: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Ieder die de zonde doet, is een slaaf van de zonde.</blockquote> 3. SchadeZonde laat zichtbare en tastbare sporen na. Niet alleen bij degene die een keuze maakt om tegen God in te gaan maar ook bij betrokkenen, zoals familie, relaties en de gemeenschap. Het brengt schade toe aan het geloofsleven, de relatie met God en het functioneren als gelovige. De schade kan zich uiten op vele terreinen: lichamelijke en mentale gezondheid, emoties, financiën, huisvesting, geestelijk leven, leer, ontlopen van verantwoordelijkheden en verbondenheid met andere mensen. <blockquote>Johannes 10:10</blockquote><blockquote>De dief komt alleen maar om te stelen, te slachten en verloren te laten gaan; …</blockquote> 4. SchuldZonde geeft ook schuld. Je komt in het krijt te staan bij iemand. Schuld tegenover God en ook schuld tegenover anderen. Schuld drukt, verlamt en roept schaamte op. De natuurlijke reactie is: verbergen, ontkennen en rationaliseren. We proberen onze keuzes goed te praten en gaan geloven in onze eigen leugens, in onze eigen waarheid. Tegelijk beschadigen we het vertrouwen van anderen, wat nieuwe schuld veroorzaakt. Zo ontstaat een vicieuze cirkel waarin schuld zich opstapelt en er verharding optreedt. <blockquote>Spreuken 21:2</blockquote><blockquote>Al zijn wegen zijn iemand recht in zijn eigen ogen, maar de HEERE toetst de harten.</blockquote> De duivel is uit op de vernietiging van Gods werk, dus ook van de mens. Dat doet hij niet zo zeer door openlijke confrontatie, maar vermomd en door twijfel te zaaien van Gods kaders: ‘Is het wel zo…?’, ‘Heeft God het echt goed met je voor…?’, ‘Iedereen eet van die vrucht, het kan toch geen kwaad…?’, ‘Gods woord is toch niet meer van deze tijd?’. Het zijn vragen die niet voortkomen uit een zoektocht naar waarheid, maar om vertrouwen in God te ondermijnen. De Bijbel zegt dat de mens van de wetteloosheid moet worden geopenbaard. ‘…de tegenstander, die zich ook verheft boven al wat God genoemd of als God vereerd wordt, zodat hij als God in de tempel van God gaat zitten en zichzelf als God voordoet.’ 2 Thessalonicenzen. 2:4.God geeft kaders met een doel zodat ze gevuld kunnen worden en ook leven kunnen voortbrengen. In Gods woord staan vele regels en richtlijnen maar ook in de schepping zien we kaders terugkomen. Bijvoorbeeld in de eerste drie scheppingsdagen. Daar worden de kaders vastgesteld. In de volgende drie dagen worden die kaders gevuld. De mens is stof, maar de levensadem in hem maakt hem levend. Wet en Geest horen bij elkaar. Kaders en vulling daarvan zijn twee kanten van één munt. Het een kan niet zonder de ander.Wanneer kaders van God ter discussie worden gesteld, afgezwakt of afgebroken, verdwijnt ook de mogelijkheid om ze te vullen. Liefde verdwijnt en de mens gaat op in de wereld die God verwerpt. <blockquote>1 Johannes. 3:4</blockquote><blockquote>Ieder die de zonde doet, doet ook de wetteloosheid; want de zonde is de wetteloosheid.</blockquote> ConclusieHet verdwijnen van Gods kaders vindt zijn wortel in hoogmoed. De mens denkt zelf wel te kunnen bepalen wat goed is en wat niet. Ingaan tegen God blijft nooit zonder gevolgen. Het leidt onvermijdelijk tot een combinatie van scheiding, slavernij, schade en schuld. Mensen raken geïsoleerd en eenzaam, worden gebonden en stuurloos verliezen wat van waarde is en komen diep in schuld te staan tegenover God en tegenover elkaar. God raakt uit zicht, Jezus wordt een onbekende en de Heilige Geest krijgt geen ruimte meer om te leiden. Kerken en gelovige worden krachteloos omdat de kaders van God niet gevuld kunnen worden. AanbevelingenVoor de gelovige en voor de gemeente ligt hier een duidelijke taak. Zoals Adam en Eva geroepen werden uit de bosjes tevoorschijn te komen, zo worden wij geroepen om uit de verborgenheid te stappen, om te komen tot vergeving en herstel. Bidt tot God en vraag: Welke kaders hebben wij laten verdwijnen?Dit vraagt om verootmoediging, om op de knieën gaan en God opnieuw de plaats geven die Hem toekomt. Het vraagt om het openen van Gods Woord en het herontdekken van de kaders die Hij in liefde heeft gegeven. Je weet namelijk pas als je iets kwijt bent als je het ook mist.Lees Genesis 3 aandachtig. Bestudeer hoe de duivel te werk gaat en laat goed tot je doordringen hoe vernietigend het is om tegen God in te gaan.

<h2>Inleiding</h2>Onze tijdsbeleving en manier van denken zijn van groot belang voor hoe we met Bijbelteksten omgaan. Het Westerse denken wordt in sterke mate bepaald door lineair denken. We denken in oorzaak-gevolg en begin-einde. Hierdoor missen we vaak de onderliggende cyclische patronen in de Bijbel. Zo zeggen we bijvoorbeeld over sommige profetieën ‘die zijn al vervuld’, waarmee we suggereren dat dit een afgeronde zaak is. In het cyclische denken krijgen profetieën echter steeds weer een verdiepende vervulling en komen deze vaak op vaste tijden van de cyclus naar voren. Dit is maar één voorbeeld dat laat zien hoe belangrijk dit verschil in denken is. Naast het cyclische denken treffen we zeker ook een lineaire lijn aan in de Bijbel: de geschiedenis kent een begin en een einde. En we bewegen ons over de kalender in de richting van het einde, waarin alle dingen vervuld zullen zijn. In dit artikel willen we ons afvragen hoe het cyclische en het lineaire denken zich tot elkaar verhouden. Aan de hand van het belangrijke getal zeven laten we zien hoe de lineaire en cyclische structuur naar voren komt.<h2>&nbsp;</h2><h2>Cyclisch én lineair denken</h2>Hoewel zaken en gebeurtenissen zich steeds weer in een vaste structuur herhalen, zit er wel degelijk een voorwaartse beweging in. Je zou het kunnen beschouwen als een spiraalvorm, waarbij iedere cirkel zich op een hoger niveau bevindt. Ieder jaar vier je de feesten opnieuw, maar ieder jaar groeit jouw begrip ervan. Iedere dag gaat de zon opnieuw op, maar alles beweegt zich in de richting van de grote, nieuwe morgen, waarbij de heerlijkheid van God het licht van deze wereld zal zijn. Iedere dag zijn we daar een dagje dichterbij gekomen. In de Bijbel komen we veel getal-structuren tegen, die ons laten zien dat het cyclische denken en het lineaire denken in de Bijbel gecombineerd worden. Vandaag willen we inzoomen op het bijzondere getal zeven. Het getal van volheid en voltooiing. Dit getal komen we door de hele Bijbel heen tegen. Steeds komen zaken in zevenvoud naar voren. Wanneer we de structuur van deze zeven begrijpen, beginnen we te zien dat al deze zevenvoudige structuren met elkaar te maken hebben en geleidelijk te begrijpen hoe het werkt. De één kan nooit de twee worden en de drie wordt nooit de vier. Er zit altijd een vast principe en indeling achter. Hierin komt het cyclische en het lineaire denken naar voren: Als we van een lineair patroon uitgaan, dan is de zevende van de rij de meest belangrijke. Daar werkt alles naartoe. Dit zien we al in de scheppingsdagen terug: in zes dagen wordt de wereld geschapen, maar alles loopt uit op de zevende dag, namelijk de shabbat. Dan komt de hele schepping tot rust en tot haar voltooiing. Deze zevende dag staat apart van alle andere dagen.Sowieso geldt het principe: dat wat apart staat, daar gaat het om. Het apart gezette springt eruit en kan ‘heilig’ genoemd worden. Immers, ‘heilig’ betekent ‘apart gezet’. De shabbat springt er dus uit. Zo springt ook het laatste van de zevende Bijbelse feesten die God ingesteld heeft eruit: het Loofhuttenfeest. Het is het feest dat naar het zevende millennium verwijst, het Messiaanse Rijk, waarin Jezus op aarde zal regeren. In dit feest komen alle zegeningen van de voorgaande feesten samen. Dit is het meest vreugdevolle en zegenrijke feest. Als we van een cyclisch patroon uitgaan, dan zouden we verwachten dat de vierde van de reeks eruit springt en apart staat van de rest. De vierde is namelijk de middelste van de zeven. De andere zes getallen cirkelen daar als het ware omheen. Dit zien we dan ook gebeuren in de Bijbel. De zevende staat apart, maar de vierde ook. Deze vierde staat centraal in de reeks van zeven.Als we bijvoorbeeld naar de Bijbelse feesten kijken, dan zien we dat er drie voorjaarsfeesten zijn: Pesach, Feest van de Eersteling en Ongezuurde Broden Feest. Ook zien we dat er drie najaarsfeesten zijn: Bazuinenfeest, Grote Verzoendag en Loofhuttenfeest. De voorjaarsfeesten vinden allemaal in de eerste maand plaats en de najaarsfeesten allemaal in de zevende maand. En daar midden tussenin staat helemaal apart, in de derde maand, het Wekenfeest. Dit feest is ook wel bekend geworden als het Pinksterfeest. Dit feest is in zekere zin het hoogtepunt van alle feesten, want daarin wordt de Thora gegeven en de Heilige Geest uitgestort. God Zelf komt tussen de mensen wonen en ín ons wonen. Ook in de scheppingsdagen zien we dit principe terug. Op de vierde dag verschijnen de hemellichten, die regeren over de dagen, jaren, seizoenen, oriëntatie en feesten. Deze staan symbool voor de hemelse machten van God en de engelen, die de aarde besturen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Jezus nu juist in het vierde millennium op aarde geboren wordt. Midden in de tijd, op het hoogtepunt, verschijnt de Messias en wandelt te midden van ons rond. Het Woord in mensenvlees, volledig gevuld met de Heilige Geest, komt in ons midden wonen. Dat is het hoogtepunt van de aardse geschiedenis. Zo zien we in de Bijbel dat de zevende apart staat en dat het draait om de vierde van de reeks. We kunnen dit principe terugvinden in de vele zevenvoudige structuren, die de Bijbel rijk is. Dit laat ons zien dat de Bijbel zowel cyclisch als lineair denkt. Alles draait bij het getal zeven in cirkels rondom de vierde van de reeks. Steeds herhalen die cirkels zich. Maar alles loopt ook uit op de zevende, daar waar de reeks eindigt en haar volle vervulling vindt. Zowel Wekenfeest (de vierde) als Loofhuttenfeest (de zevende) zijn het hoogtepunt van de feesten. Zowel de vierde als de zevende scheppingsdag zijn het hoogtepunt van de schepping. Alles gebeurt steeds opnieuw, zodat de Prediker zegt: Er is niets nieuws onder de zon (Prediker 1:9) en: Wat er is, was er al, en wat er zijn zal, is er al geweest (Prediker 3:15). En toch zegt God in Jesaja 43:18-19 ook: Denk niet aan de dingen van vroeger, let niet op de dingen van het verleden. Zie, Ik maak iets nieuws. Nu zal het ontkiemen. Zult u dat niet weten? Het is allebei tegelijk waar. Als we gaan leren om het cyclische en lineaire denken te combineren, dan zullen we dit begrijpen en de Bijbel beter verstaan en ook beter instaat zijn om het in ons leven in te passen. <h2>Conclusie</h2>Zo zien we in de zevenvoudige structuur van de scheppingsdagen (Genesis 1) en de feesten van de Heer (Leviticus 23) dat het cyclische en lineaire denken in de Bijbel gecombineerd worden. Dit schept ruimte voor een steeds aanvullende en verdiepende vervulling van het profetisch Woord en een begrip van cyclische tijdspatronen in de geschiedenis. Anderzijds geeft dit focus op het einde, waar de wereldgeschiedenis zich naartoe beweegt: de wederkomst van Jezus en het aanbrekende Koninkrijk.&nbsp;<h2>Advies</h2>Ga eens na waar het getal zeven in de Bijbel zoal naar voren komt. Herken je de cyclische en lineaire structuur in deze Bijbelgedeeltes? Helpt dit jou om de tekst beter te begrijpen? Voorbeelden zijn: de zevenvoudige Geest (Jesaja 11:2, Openbaring 4:5), de zeven kruiswoorden, de zeven gemeentes in Openbaring, de zeven geslachten van Abraham tot Mozes, etc.

God geeft in Zijn Woord aan ons allerlei regels, voorschriften en richtlijnen. Dit is het geval voor zowel de gemeente als voor de gelovige, dit zijn de kaders van God. Zijn al die kaders die God geeft nou tot zegen of tot vloek? Geeft het in het leven vooruitgang of juist achteruitgang? Vaak brengen de kaders van God ons op gespannen voet met onze omgeving, met onze leefstijl, met de huidige tijdgeest of zelfs met het verre verleden: hoe moeten we het Woord vandaag de dag interpreteren in het licht van de wetenschap, met de technologische vooruitgang en met hoe we ons geloofsleven vorm moeten geven. Ook geeft het vragen hoe we ons moeten verhouden tot het individualisme (kortweg: het draait om mij) en het postmodernisme (ik bepaal zelf wel wat waar is en wat niet)? We vinden het vaak lastig om voor onszelf scherp en helder te krijgen waarom we Gods kaders moeten hanteren en we weten ook niet zo goed welke kaders er allemaal precies zijn. Ook vragen we ons af waarom God zoveel richting geeft en handreikingen in Zijn Woord aanreikt? Berooft dat ons niet van onze vrijheid?Het belang van kaders in de BijbelWe kunnen het belang van kaders goed uitleggen aan de hand van een filosofische vraag: Wat is het verschil tussen leegte en ruimte?Denk daar eens zelf een moment over na.Een ruimte heeft kaders. Een leegte heeft niets. Het zijn juist de kaders van een ruimte die haar tot ruimte maken. Het ontbreken daarvan maakt leegte. De muren en het dak maken een huis tot een huis. Het celmembraan (of de celwand) maakt een cel tot een cel. De kaders in ons denken geven structuur aan het beeld in ons brein. Kaders zijn bijvoorbeeld: wetten, richtlijnen, geboden, muren en wetmatigheden. Die kaders geven houvast, veiligheid en bescherming. Door kaders kun je als het ware de ingekaderde leegte gaan vullen. Zonder kaders loopt alles wat je erin giet weg. Binnen kaders is er vrijheid en ruimte. Zonder kaders is er niets dan leegte en dat leidt o.a. tot schade, losbandigheid, schaamte, verslaving en eenzaamheid.Wat zou God geven: ruimte of leegte? Ruimte, natuurlijk! God geeft kaders niet om ons te beperken, te pesten of tekort te doen, maar juist om ons vrijheid, veiligheid en geborgenheid te bieden. Hij weet wat de desastreuze gevolgen zijn wanneer wij Zijn kaders loslaten. Desastreuze gevolgen voor de maatschappij, de kerk of de gelovige.Kijk maar naar Zijn schepping: in elk aspect, klein en groot, zijn wetten te ontdekken. Die zorgen ervoor dat de schepping blijft functioneren en dat het leven kan bestaan. Zo is het ook op sociaal en moreel vlak. Er wordt weleens gezegd dat God liefde is (1 Joh. 4:8), en dat Hij daarom bijvoorbeeld elke vorm van liefde tussen mensen zou goedkeuren. Maar als God liefde is, zou het dan niet juist logisch zijn dat Hij uit liefde de Bijbel gegeven heeft? Dat Hij kaders stelt omdat Hij van ons houdt?Dat is prachtig samengevat in 1 Tim 1:5: ‘Het einddoel nu van het gebod is liefde…’ En als je verder leest in de eerste brief van Johannes, dan kom je het volgende tegen:‘Hieraan weten wij dat wij de kinderen van God liefhebben, wanneer wij God liefhebben en Zijn geboden bewaren. Want dit is de liefde tot God, dat wij Zijn geboden in acht nemen; en Zijn geboden zijn geen zware last. Want al wat uit God geboren is, overwint de wereld; en dit is de overwinning die de wereld overwonnen heeft: ons geloof.’ (1 Joh. 5:2-4)God weet wat liefde is. Daarom heeft Hij ons kaders gegeven, die we kunnen vinden in Zijn Woord. Wanneer wij God liefhebben en uit liefde voor Hem doen wat Hij van ons vraagt, kunnen wij pas anderen liefhebben zoals God liefde bedoeld heeft.Binnen de kaders van God bewegen brengt zegen voort, buiten de kaders van God dwalen brengt altijd vloek. Jozua moest van God niet voor niets het volk in tweeën splitsen. De ene berg Gerizim vertegenwoordigde de zegen en de andere berg Ebal de vloek. ’Zie, ik houd u heden zegen en vloek voor: de zegen, als u luistert naar de geboden van de HEERE, uw God, die ik u heden gebied; de vloek, als u niet luistert naar de geboden van de HEERE, uw God, en afwijkt van de weg die ik u heden gebied, om achter andere goden aan te gaan die u niet gekend hebt’ (Deut. 11:26–28).In de Bergrede zegt Jezus: ‘Ik heb u nooit gekend; ga weg van Mij, u die de wetteloosheid werkt!’ (Mat. 7:23). En Johannes schrijft: ‘Ieder die de zonde doet, doet ook de wetteloosheid; want de zonde is de wetteloosheid.’ Als je God wil volgen dan wil je Zijn kaders houden. Als je Zijn kaders niet respecteert dan ben je wetteloos aan het leven en ook aan het zondigen. Jezus zegt tegen hen die zo leven ‘Ik heb u nooit gekend; ga weg van Mij…’Ouders weten maar al te goed dat ze kaders moeten stellen aan hun kind. Ze laten hun kind zeker niet zonder goed uit te kijken een weg oversteken. Ze mogen pas hun zwembandjes afdoen als ze een zwemdiploma hebben. Tieners mogen bijvoorbeeld alleen contact hebben met personen die ze in het echte leven ook kennen en te vertrouwen zijn. Deze regels komen voort uit liefde en niet uit haat voor het kind. Als ouders geen kaders stellen dan kun je je afvragen of ze wel van hun kind houden.ConclusieHet vasthouden aan Gods kaders is een noodzaak en geen keuzeoptie. Als gemeenten of als gelovigen Gods kaders niet bewaren maar afbreken, kunnen ze niet worden gevuld. En als ze niet gevuld worden kunnen ze niet staande blijven en ook niet uitdelen. Het is niet liefhebben. Als je Gods kaders steeds meer naar de achtergrond verschuiven verlies je steeds meer van je identiteit. Je verschilt steeds minder van je omgeving. Je geloof wordt oppervlakkig en krachteloos. En je wordt meer en meer onverschillig. Jezus zei: ‘Doordat de wetteloosheid zal toenemen, zal de liefde van velen verkillen’ (Mat. 24:12).Gods kaders zijn niet bedoeld als koude en kille regels en richtlijnen, maar als uitdrukking van Zijn karakter: heilig, rechtvaardig en liefdevol. Ware vrijheid is niet de afwezigheid van grenzen, maar leven binnen Gods orde. De gehoorzaamheid aan Gods Woord is daarom geen wetticisme, maar liefdevolle toewijding. ’Als u Mij liefhebt, neem dan Mijn geboden in acht’ (Joh. 14:15).AanbevelingenAls gemeente én als gelovige is het belangrijk om Gods kaders weer glashelder te krijgen en terug te plaatsen op alle gebieden van het leven. Wat leert God ons over het geloofsleven? Wat over relaties en seksualiteit? Wat over hoe wij omgaan met anderen? Wat te doen met ons bezit en onze inzet? Enzovoorts. Leer Psalm 119:8-15 uit je hoofd, zodat je blijvend zult herinneren waarom Gods kaders zo noodzakelijk zijn: ‘De wet van de HEERE is volmaakt, zij bekeert de ziel;de getuigenis van de HEERE is betrouwbaar, zij geeft de eenvoudige wijsheid.De bevelen van de HEERE zijn recht, zij verblijden het hart;het gebod van de HEERE is zuiver, het verlicht de ogen.De vreze des HEEREN is rein, zij houdt voor eeuwig stand;de bepalingen van de HEERE zijn waarachtig, met elkaar zijn zij rechtvaardig.Zij zijn begerenswaardiger dan goud, ja, dan veel zuiver goud; en zoeter dan honingen, honingzeem uit de raat.Ook wordt Uw dienaar daardoor gewaarschuwd, in het houden ervan ligt groot loon.Wie zou al zijn afdwalingen opmerken? Reinig mij van verborgen afdwalingen.Weerhoud Uw dienaar ook van hoogmoed. Laat die over mij niet heersen;dan zal ik oprecht zijn en vrij van grote overtreding.Laat de woorden van mijn mond en de overdenking van mijn hart welgevallig zijn voor Uw aangezicht,HEERE, mijn rots en mijn Verlosser!’

InleidingHeeft Adam Hebreeuws gesproken in de Hof van Eden? Het antwoord op deze vraag heeft alles met de betrouwbaarheid van de Bijbel te maken. Taalwetenschappers zullen al snel zeggen dat het Hebreeuws als taal pas veel later tot ontwikkeling is gekomen. Maar ze gaan voorbij aan het feit dat een perfecte taal nooit uit een imperfecte taal kan ontstaan. Tegelijkertijd zien we dat alles wat bestaat ten diepste gebaseerd is op een betrouwbare code. Zo bestaat ons DNA uit een vaste code, die bepaalt hoe ons lichaam in elkaar steekt. Ook alle andere stoffen en elementen zijn gebaseerd op vaste wetmatigheden die de basis vormen van hun karakteristieke eigenschappen. Dit geldt ook van de schepping in zijn geheel. God sprak … en het was er! God sprak woorden, letters, en stelde daarmee de codering van de schepping vast. Welke taal sprak God? Welke taal heeft Hij gesproken met Adam? Is dit een taal die toevallig ontwikkeld is, omdat mensen nu eenmaal willen communiceren? Of heeft God de Hebreeuwse taal als basiscode van al het bestaande Zelf gegeven en de mogelijkheden voor spraak en het verstaan in de mens gelegd? Het antwoord op deze vraag bepaalt hoe betrouwbaar Gods Woord, de Hebreeuwse Bijbel, is. De Hebreeuwse taal in de BijbelDe Bijbel geeft ons aanwijzingen over welke taal God en Adam gesproken hebben. Een belangrijke aanwijzing zijn de namen van de eerste mensen. Neem bijvoorbeeld de naam 'Adam' dat is een Hebreeuwse naam, die samenhangt met het woord adamah, wat 'rode grond' betekent. Adam werd uit de rode grond genomen en daaruit geboetseerd door God. Verder is de naam 'Adam' een samenstelling van de Hebreeuwse letter Alef en het woordje dam wat 'bloed' betekent. De letter Alef staat als eerste letter symbool voor God de Ene. Dit leert ons dat wij meer dan vlees en bloed zijn, wanneer God zijn levensadem in ons inblaast. Dit is precies wat Hij bij Adam deed. Ook de andere namen in het boek Genesis zijn Hebreeuwse namen. Dit laat van meet af aan zien dat God de Hebreeuwse taal gebruikte om de eerste mensen tot aanzijn te roepen. De Bijbel legt ons uit waarom er vandaag de dag zoveel talen bestaan. In Babel ging het fout. De mens wilde een toren bouwen om ten hemel op te stijgen. God verhinderde dit door de spraakverwarring te geven. Hierbij zijn waarschijnlijk de 70 basistalen van de 70 volken ontstaan, die later verder ontwikkelden in de vele duizenden talen, die er vandaag de dag bestaan. De spraakverwarring is zich na Babel blijven vermenigvuldigen tot de huidige dag. Nu kunnen vele talen tot elkaar herleid worden en bestaan er hele taalfamilies. Dit brengt taalwetenschappers ertoe om te zeggen dat alle talen uit elkaar voortgekomen zijn. Wanneer we steeds teruggaan komen we echter op een punt waar we niet verder terug kunnen. Dit zijn de 70 talen die God liet ontstaan bij Babel. Dit leert ons dat niet alle talen uit elkaar zijn voortgekomen, maar dat God aan het begin van alle talen staat. En dé taal die aan alle talen voorafging is het Hebreeuws. Immers, God Zelf sprak in de Bijbel als eerste jehie 'or ('er zij licht!') en er was licht. Belangrijker nog is dat Gods eigen Naam in het Hebreeuws uitgedrukt wordt. Zijn Naam, die zo'n 6500 keer in de Hebreeuwse Bijbel voorkomt, is JHWH. Of deze naam als 'Jahweh' of 'Jehovah' of nog anders uitgesproken moet worden is niet zeker. Over de Hebreeuwse achtergrond van deze naam bestaat echter geen twijfel. Deze naam is een samenstelling van de verleden tijd, de tegenwoordige tijd en de toekomende tijd van het Hebreeuwse werkwoord haja wat 'zijn' betekent. God is de Bron van alle Zijn.In Exodus openbaart God Zich op majestueuze wijze aan Mozes op de berg Horeb, en later bij de berg Sinaï nogmaals waarbij Hij zijn naam JHWH tweemaal achter elkaar uitroept voor de oren van Mozes (Ex. 34:5-6). Dit was een zeer indrukwekkende ervaring, waarbij Mozes JHWH, God Zelf ontmoette. En zonder kennis van de Hebreeuwse taal begrijpen we veel minder goed hoe God zich hier aan Mozes openbaart. Hij is de Bron van alle Zijn. Vervolgens geeft God zijn Woord, zijn Thora, op de berg Sinaï. Dit Woord werd ook in het Hebreeuws gegeven en zelfs door Gods eigen vinger in de stenen tafels geschreven. We kunnen de Hebreeuwse Bijbel alleen lezen en begrijpen, als we Hebreeuws kennen. Uiteraard kunnen we het met een vertaling proberen te doen, maar dan gaan veel nuances en andere vertaalmogelijkheden van Gods Woord verloren. Het is van groot belang dat we Gods Woord in het Hebreeuws lezen en vanuit een Hebreeuwse mindset uitleggen, als we willen weten wat God gesproken heeft. Dit laat het grote belang van de Hebreeuwse taal zien. God sprak en spreekt bij uitstek Hebreeuws met de mensen, al is Hij natuurlijk ook instaat om zelfs zonder taal ons te bereiken. ConclusieDe Hebreeuwse taal is dé taal die God schiep om Zichzelf en zijn Woord te openbaren. Sinds de spraakverwarring van Babel worden er vele talen gesproken in de wereld. Dit was echter niet zo vanaf het begin. God schiep de wereld met Hebreeuwse woorden. Van meet af aan droegen de mensen Hebreeuwse namen. Gods Naam wordt in het Hebreeuws uitgedrukt: Hij is JHWH, de Bron van al het Zijnde. We leren hieruit dat de Hebreeuwse taal de basiscode is van de schepping, van waaruit de hele schepping begrepen kan worden. Zonder codering geen orde, zonder orde geen leven, zonder leven geen bestaan. God is de Schepper van deze geordende schepping en daarbij gebruikt Hij de Hebreeuwse codering. AdviesVerdiep je in de Hebreeuwse taal om meer begrip te krijgen van Gods Woord en van hoe de schepping in elkaar steekt. Je kunt hiervoor het boek "Hebreeuws 'in Zes Dagen'" van Studiehuis Reshiet gebruiken. Hierin leer je het alfabet en ook de achtergronden van de Hebreeuwse taal en letters kennen. Het is een mooie introductie in het Hebreeuwse denken en geeft je handvaten om meer van de Hebreeuwse codering van al het Zijnde te gaan begrijpen. Op YouTube zijn ook veel video's te vinden over de betekenis van de Hebreeuwse letters, die laten zien dat dit geen willekeurige letters zijn, maar dat zij Gods verhaal vertellen. Zie bijvoorbeeld de volgende korte video: <a href="https://www.youtube.com/watch?v=44FutoWme8A" rel="noopener noreferrer" target="_blank">https://www.youtube.com/watch?v=44FutoWme8A</a> (‘The Fascinating Secret Behind Hebrew Letters’).&nbsp;

Bij de Naamdragers staat het Woord van God centraal: de bron van leven en waarheid. Wij geloven dat wie zich verdiept in Gods Woord, dichter bij Jezus Christus komt en steviger gaat staan in geloof. Daarom moedigen we je aan om zelf aan de slag te gaan — door te onderzoeken, te ontdekken en toe te passen.Wie de grondtekst bestudeert, komt dichter bij de oorspronkelijke betekenis en leert de kracht van Gods Woord dieper verstaan. Enerzijds is het waardevol om tekst bij tekst te bestuderen, zodat de Schrift in de zin zichzelf uitlegt. Anderzijds helpt het om de grote lijn te zien, waardoor de samenhang zichtbaar wordt en Gods plan zich stap voor stap aan je openbaart.De waarheid vraagt om onderscheidingsvermogen. Daarom willen we helpen om dwaalleer te herkennen en bij te sturen, zodat ons geloof stevig geworteld blijft in de zuivere waarheid van Zijn Woord.Bij De Naamdragers is het Woord niet alleen een studieobject, maar ook een levende stem die spreekt, leidt en vernieuwt.

Ik was wat aan het lezen in het 'gouwe boekie' van de middeleeuwse monnik Thomas a Kempis: De navolging van Christus. En daar spraken weer die woorden tot mij dat er niets of niemand tussen staat om de woorden van God te horen.We hoeven niet meer, zoals de Israëlieten ooit, te vragen aan Mozes: 'spreek jij ons maar aan, we zullen luisteren, want als de Heer ons aanspreekt zou het onze dood kunnen betekenen' (Exodus 20:19). Nee, we mogen zelf in levende relatie staan tot het levend geworden Woord.Frans Horsthuis schrijft hierover:<blockquote>'Ze zijn nog bang voor God: "Laat God toch niet spreken; wij sterven van angst!" Alleen Mozes is een priesterlijke mens die tot God nadert. Het volk blijft op afstand. (Exodus 20:19-21). Intussen werkt God toch verder aan Zijn plan en stelt een voorlopig priesterambt in: dat van Aäron en zijn nageslacht. Het is een priesterschap dat uiterlijk is en ambtelijk. Het bestaat in het brengen van dierenoffers en spijsoffers, waarvan Paulus achteraf schrijft, dat ze "niet bij machte waren, de mensen innerlijk te heiligen." (Hebreeën 9:9) Het bleef bij uiterlijke riten en ceremoniën.'</blockquote><blockquote>'Maar nu, sinds Jezus, is er een nieuw volk aan het groeien, vrij van de oude wet. En daarom durft Petrus te schrijven – en het zal hem door de Joodse priesters wel niet in dank zijn afgenomen – "Laat u als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis, om een heilig priesterschap te vormen. Want gij zijt een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap." (I Petr. 2:5 en 9). Dat zijn diezelfde woorden als bij de Sinaï.</blockquote><blockquote>En tot wie deze woorden gericht? Tot een kleine kring van kerkelijke ambtsdragers? Tot bisschoppen, priesters en voorgangers? Nee, tot het hele christenvolk van Pontus, Galatië, Cappadocië. Ongeveer dezelfden als die hij op de eerste Pinksterdag toegesproken had (vgl. 1 Petr. 1:1 en Hand. 2:9).'</blockquote>Thomas a Kempis schrijft een persoonlijk gebed, met het gedeelte waarin het volk aan Mozes vraagt hun middelaar te zijn in het achterhoofd:<blockquote>'Dat is niet wat ik vraag, Heer, absoluut niet. Veel liever vraag ik U, net als de profeet Samuel, in alle bescheidenheid, maar met een groot verlangen: Spreek Heer, uw dienaar luistert (1 Samuel 3:10). Het gaat mij er niet om dat Mozes tot me spreekt of een van de profeten; ik wil graag dat U spreekt, Heer, mijn God. U hebt al die profeten geïnspireerd en inzicht gegeven. U kunt mij alleen – zonder hen – het beste leren wat goed is; al die profeten kunnen immers ook niets zonder U.</blockquote><blockquote>Zij kunnen wel mooie taal gebruiken, maar als zij geen woorden van U krijgen, spreken ze de mensen niet echt van binnen aan. Zij kunnen al die woorden wel overbrengen, maar alleen U kunt laten zien wat ze eigenlijk betekenen. Zij vertellen wel over allerlei geheimen, maar U alleen kunt die geheimen uitleggen. (...)</blockquote><blockquote>Laat daarom niet Mozes tot mij spreken, maar spreek zelf, mijn Heer, mijn God en eeuwige waarheid, opdat ik niet sterf en zonder vruchten blijf (Galaten 5:22). Want dan word ik alleen aan de buitenkant aangesproken en gewaarschuwd en sta ik niet echt van binnen in vuur en vlam voor U.</blockquote><blockquote>Laat het niet gebeuren dat ik voor U kom te staan en alleen uw woorden heb gehoord, maar niet om uw woorden heb gegeven; dat ik uw woorden wel heb geloofd, maar niet in daden heb omgezet. Laat dat niet gebeuren. Spreek dus, Heer, uw dienaar luistert.'</blockquote>Het is een eenvoudig, maar ook vrijmoedig gebed. En het voedt een verlangen in mij. Ook in jou? Laten we het samen meebidden. Laat ons gebed zijn: 'Spreek, Heer, uw dienaar luistert'. En vergeef ons als wij te vaak hebben gedacht en gehandeld naar 'Luister, Heer, uw dienaar spreekt'.[1] Kempis, T. A, 2008, De navolging van Christus – in jonge taal, Hertaling: Mink de Vries, Adveniat Geloofseducatie B.V., Baarn[2] Zoals ook al eens besproken in de blog kerk zonder gebouw[3] Uittreksel van: Frans Horsthuis. 'Om te zijn als je meester'. Frans Horsthuis, 2012. iBooks.

Artikelen & Inspiratie

De basis van discipelschap

De gevolgen als Gods kaders verdwijnen

Cyclisch en lineair denken in de Bijbel

De noodzaak van het hanteren van Gods kaders

Is Hebreeuws de taal die God aan Adam heeft gegeven?

Inleiding - Het Woord

Spreek, Heer, uw dienaar luistert

Mis geen artikelen

Steun ons werk

Nieuwsbrief